Program terapii dla młodzieży!

Metody pracy dostosowane są do specyfiki okresu dorastania, oparte głownie na terapii behawioralnej, zakładającej zastąpienie zachowań negatywnych pozytywnymi. Głównym celem jest nabywanie umiejętności funkcjonowania w środowisku, bez substancji psychoaktywnych. Do procesu terapeutycznego włączana jest rodzina (najbliższe osoby młodego klienta), w celu poprawa relacji w domu. Wspieramy rozwój emocjonalny oraz pracujemy nad odkrywaniem zasobów młodego klienta i wzmacnianiem motywacji do zmiany. Nie zapominamy także o realizacji osobistych celów młodego klienta. W miarę możliwości współpracujemy także z innymi placówkami (np. szkołą)

Ponadto oferujemy także tzw. programy interwencyjne, składające się z od 4 do 5 sesji psychoterapeutycznych. Ich podstawowym zadaniem jest doraźna, krótkoterminowa pomoc (wsparcie) specjalisty w trudnej sytuacji. Celem jest ustalenie dalszych strategii postępowania, pomoc w sytuacji kryzysowej, udzielenie informacji na temat dalszej pomocy. Oparta jest przede wszystkim na budowaniu motywacji do zmiany.

Program interwencyjny adresowany do osób współuzależnionych lub rodzin, w których występuje problem uzależnienia

  • Program interwencyjny adresowany dla młodzieży eksperymentującej z substancjami psychoaktywnymi obejmuje następujące elementy:
    badanie przesiewowe, mające na celu sprawdzenie na jakim etapie używania jest dany klient,
  • psychoedukację dotyczącą substancji psychoaktywnych, oraz
  • ustalenie planu interwencyjnego.Przygotowanie do pracy w grupie odbywa się w czasie sesji indywidualnych z terapeutą. Klient ma możliwość realizacji celów terapeutycznych w specyficznym środowisku grupy, co daje dodatkowe korzyści w budowaniu kompetencji społecznych. Celem terapii jest także: odkrycie zasobów i źródeł wsparcia, jakie posiada klient; przyjrzenie się relacjom z innymi ludźmi, odkrywanie umiejętności, potrzebnych do radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

Jak rozpoznać, że ktoś sięga po narkotyki?

Kontakt z narkotykiem objawia się przede wszystkim na poziomie zmiany zachowania danej osoby.

Światowa Organizacja Zdrowia podzieliła narkotyki w następujący sposób:

  • Opioidy (np. morfina,heroina) – zachowanie osoby pod wpływem tej grupy narkotyków, charakteryzuje nadmierne uspokojenie, senność (opadające powieki), przerwy w dłuższych wypowiedziach. Przy objawach abstynencyjnych: niepokój, nerwowość.
  • Psychostymulanty (np. amfetamina, metaamfetamina, crack) – osoba po zażyciu tych środków będzie pobudzona motorycznie, nienaturalnie pewna siebie, agresywna, lub nerwowa. Przy objawach abstynencyjnych, lub tzw „zejściach”, występuje ospałość, uczucie zmęczenia, apatia i przygnębienie.
  • Kokaina – osobie, po spożyciu kokainy towarzyszyć będzie stan euforii, zwiększona pewność siebie i popęd seksualny, oraz pozornie większe możliwości intelektualne i fizyczne. Po okresie niedługiego działania narkotyku, następuje gwałtowne obniżenie nastroju, smutek, lęk, niepokój, a nawet myśli samobójcze. Objawom tym towarzyszy kołatanie serca.
  • Marihuana i haszysz – osoba, będąca pod wpływem tych substancji może być nieco pobudzona, często nadmiernie gadatliwa i wesołkowata. Wypowiedzi mogą być chaotyczne, niespójne, momentami oderwane od kontekstu rozmowy. W przypadku tych substancji, zespół abstynencyjny przybiera łagodny przebieg, charakteryzujący się silną chęcią bycia „pod wpływem”, drażliwością, bezsennością, czy zmianą popędu płciowego. Taki stan może utrzymywać się nawet do kilkudziesięciu dni.
  • Halucynogeny i psychodeliki (np. LSD, DMT, grzyby halucynogenne) – przyjmowanie tego typu środków powoduje silne zaburzenia zachowania, takie jak nieracjonalne i dziwaczne wypowiedzi. Na zespół abstynencyjny, składa się silna psychiczna potrzeba sięgnięcia po narkotyk, irytacja, złość, przygnębienie, spłycenie snu, bóle głowy, czy brak apetytu.
  • Środki lotne (kleje i rozpuszczalniki) – osoba pod wpływem tych substancji będzie zachowywać się w sposób dziwaczny, a przeżywane halucynacje zdecydują o skrajnie nieracjonalnych zachowaniach i wypowiedziach, które nie będą miły nic wspólnego z realną sytuacją.
  • Leki uspokajające i barbiturany – po krótkim okresie euforycznego pobudzenia, następuje okres nienaturalnego wyciszenia. Osoba pod wpływem zapada w sen – nie jest w stanie się przed nim powstrzymać.