Program terapeutyczny dla młodzieży

Program terapii dla młodzieży!

 

Metody pracy dostosowane są do specyfiki okresu dorastania, oparte głownie na terapii behawioralnej, zakładającej zastąpienie zachowań negatywnych pozytywnymi. Głównym celem jest nabywanie umiejętności funkcjonowania w środowisku, bez substancji psychoaktywnych. Do procesu terapeutycznego włączana jest rodzina (najbliższe osoby młodego klienta), w celu poprawa relacji w domu. Wspieramy rozwój emocjonalny oraz pracujemy nad odkrywaniem zasobów młodego klienta i wzmacnianiem motywacji do zmiany. Nie zapominamy także o realizacji osobistych celów młodego klienta. W miarę możliwości współpracujemy także z innymi placówkami (np. szkołą)

Ponadto oferujemy także tzw. programy interwencyjne, składające się z od 4 do 5 sesji psychoterapeutycznych. Ich podstawowym zadaniem jest doraźna, krótkoterminowa pomoc (wsparcie) specjalisty w trudnej sytuacji. Celem jest ustalenie dalszych strategii postępowania, pomoc w sytuacji kryzysowej, udzielenie informacji na temat dalszej pomocy. Oparta jest przede wszystkim na budowaniu motywacji do zmiany.

Program interwencyjny adresowany do osób współuzależnionych lub rodzin, w których występuje problem uzależnienia

  • Program interwencyjny adresowany dla młodzieży eksperymentującej z substancjami psychoaktywnymi obejmuje następujące elementy:
    badanie przesiewowe, mające na celu sprawdzenie na jakim etapie używania jest dany klient,
  • psychoedukację dotyczącą substancji psychoaktywnych, oraz
  • ustalenie planu interwencyjnego.

    Przygotowanie do pracy w grupie odbywa się w czasie sesji indywidualnych z terapeutą. Klient ma możliwość realizacji celów terapeutycznych w specyficznym środowisku grupy, co daje dodatkowe korzyści w budowaniu kompetencji społecznych. Celem terapii jest także: odkrycie zasobów i źródeł wsparcia, jakie posiada klient; przyjrzenie się relacjom z innymi ludźmi, odkrywanie umiejętności, potrzebnych do radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

 

Jak rozpoznać, że ktoś sięga po narkotyki?

Kontakt z narkotykiem objawia się przede wszystkim na poziomie zmiany zachowania danej osoby. 

Światowa Organizacja Zdrowia podzieliła narkotyki w następujący sposób:

  • Opioidy (np. morfina,heroina) – zachowanie osoby pod wpływem tej grupy narkotyków, charakteryzuje nadmierne uspokojenie, senność (opadające powieki), przerwy w dłuższych wypowiedziach. Przy objawach abstynencyjnych: niepokój, nerwowość. 
  • Psychostymulanty (np. amfetamina, metaamfetamina, crack)- osoba po zażyciu tych środków będzie pobudzona motorycznie, nienaturalnie pewna siebie, agresywna, lub nerwowa. Przy objawach abstynencyjnych, lub tzw „zejściach”, występuje ospałość, uczucie zmęczenia, apatia i przygnębienie.
  • Kokaina – osobie, po spożyciu kokainy towarzyszyć będzie stan euforii, zwiększona pewność siebie i popęd seksualny, oraz pozornie większe możliwości intelektualne i fizyczne. Po okresie niedługiego działania narkotyku, następuje gwałtowne obniżenie nastroju, smutek, lęk, niepokój, a nawet myśli samobójcze. Objawom tym towarzyszy kołatanie serca.
  • Marihuana i haszysz – osoba, będąca pod wpływem tych substancji może być nieco pobudzona, często nadmiernie gadatliwa i wesołkowata. Wypowiedzi mogą być chaotyczne, niespójne, momentami oderwane od kontekstu rozmowy. W przypadku tych substancji, zespół abstynencyjny przybiera łagodny przebieg, charakteryzujący się silną chęcią bycia „pod wpływem”, drażliwością, bezsennością, czy zmianą popędu płciowego. Taki stan może utrzymywać się nawet do kilkudziesięciu dni.
  • Halucynogeny i psychodeliki (np. LSD, DMT, grzyby halucynogenne) – przyjmowanie tego typu środków powoduje silne zaburzenia zachowania, takie jak nieracjonalne i dziwaczne wypowiedzi. Na zespół abstynencyjny, składa się silna psychiczna potrzeba sięgnięcia po narkotyk, irytacja, złość, przygnębienie, spłycenie snu, bóle głowy, czy brak apetytu.
  • Środki lotne – kleje i rozpuszczalniki – osoba pod wpływem tych substancji będzie zachowywać się w sposób dziwaczny, a przeżywane halucynacje zdecydują o skrajnie nieracjonalnych zachowaniach i wypowiedziach, które nie będą miły nic wspólnego z realną sytuacją.
  • Leki uspokajające i barbiturany – po krótkim okresie euforycznego pobudzenia, następuje okres nienaturalnego wyciszenia. Osoba pod wpływem zapada w sen – nie jest w stanie się przed nim powstrzymać.