Współuzależnienie to bardzo poważny problem, który może dotyczyć używek typu alkohol, narkotyki czy papierosy, a także pracy, gier komputerowych czy seksu. W każdej z tych sytuacji współuzależnienie jest destrukcyjne, ale przy tym powoduje powolne zatracenie własnej osobowości. Zauważasz taki problem w swoim związku lub w rodzinie? Zatem sprawdź, jak rozpoznać współuzależnienie i zacznij walczyć o odzyskanie siebie.

Czym jest współuzależnienie?

Zauważ, że współuzależnienie dotyczy w większości przypadków życia z osobą uzależnioną. Poza tym wcale nie dotyczy przyjmowania tych samych środków odurzających, picia alkoholu itp. Po prostu całe swoje życie podporządkowujesz zachowaniom i czynom osoby uzależnionej. Zaczynasz przyzwyczajać się do pewnych decyzji, schematu dnia, cudzych nastrojów czy sposobu bycia. Współuzależnienie jest też widoczne wtedy, gdy nałóg staje się najważniejszą sprawą, która oddziałuje na całą rodziną.

Warto pamiętać także o tym, że dość powszechnym schematem we współuzależnieniu jest początkowa próba wypierania problemu, a następnie powolna zmiana codziennych przyzwyczajeń, aby w końcu zaakceptować taką sytuację. Ostatecznie sprawia to, że osoba współuzależniona zaczyna się obwiniać i to właśnie siebie uznaje za przyczynę pojawianie się problemów w związku czy w rodzinie.

Jakie są najczęstsze oznaki współuzależnienia?

Nie bez powodu mówi się o tym, że w domu np. alkoholika wszyscy członkowie rodziny są uzależnieni. Naprawdę jest to widoczne w codziennych zachowaniach, które z czasem przestają nawet zaskakiwać zainteresowane osoby. Zwróć też uwagę na to, że zmiany zazwyczaj są na tyle stopniowe i długotrwałe, że przestajesz dostrzegać problem bądź zmiany, jakie zaszły w Twoim życiu. Dlatego tak ważne jest to, żebyś wiedział, jak rozpoznać współuzależnienie. Sprawdź, jakie zachowania są najpowszechniejsze i przekonaj się, czy zauważasz ten problem w swoim związku bądź w najbliższym otoczeniu.

współuzależnienie

14 najważniejszych symptomów współuzależnienia

  1. Problem z odróżnieniem własnych myśli, uczuć czy pragnień od tych, które ma uzależniona osoba.
  2. Notoryczne usprawiedliwianie zachowań uzależnionego przed innymi ludźmi lub sobą samym.
  3. Myślenia za osobę uzależnioną — podejmowanie za nią decyzji, planowanie itp.
  4. Dobry nastrój jest uwarunkowany tym, jak zachowuje się osoba uzależniona, a także jego humorem i czynami.
  5. Niska samoocena i myślenie, że nie jesteś dostatecznie dobrym. Pojawia się także zwątpienie, czy poradzisz sobie sam w życiu.
  6. Nieustanne przepraszanie — za swoje zachowanie, zaistniałą sytuację oraz decyzje uzależnionego.
  7. Obwinianie samego siebie o uzależnienie drugiej osoby, a także ciągłe poczucie winy i napięcie pojawiające się w stresujących sytuacjach.
  8. Brak czasu dla siebie, co dotyczy właściwie każdej strefy — psychicznej, emocjonalnej, fizycznej i duchowej. Poza tym współuzależnienie powoduje ograniczenie kontaktu ze znajomymi oraz z rodziną. Wszelkie pasje czy zainteresowania przestają mieć znaczenie.
  9. Ciągłe krytykowanie siebie, a przy tym nadmierne idealizowanie innych osób i stawianie ich za wzór zachowań.
  10. Opowiadanie notorycznych kłamstw dotyczących zachowań uzależnionej osoby i myślenie, że w ten sposób usprawiedliwisz jej zachowania.
  11. Bierność, która jest widoczna w braku umiejętności określania własnych potrzeb, a także poddawanie się zdaniu i opinii innych osób. Istnieje też przekonanie, że inni lepiej wiedzą, co jest dla Ciebie najlepsze.
  12. Brak radości — podświadomie pojawia się myśl, że nie możesz się cieszyć czy bawić. Jako osoba współuzależniona zapominasz też, czym jest spontaniczna rozrywka. Poza tym tracisz satysfakcję z życia i nie dostrzegasz w nim żadnych pozytywnych stron.
  13. Do osiągnięcia własnego celu wykorzystujesz manipulację, groźby, narzekanie, a nawet żebranie. Często te metody są stosowane, aby zadowolić osobę uzależnioną, bądź po prostu zdobyć jej aprobatę.
  14. Pojawienie się trudności w relacjach międzyludzkich. Szczególnie zauważalny jest strach przed odrzuceniem, choć podświadomie czujesz, że nie chcesz zagłębiać się w nowe relacje.

Jak radzić sobie ze współuzależnieniem?

Jednym z najskuteczniejszych sposobów na poradzenie sobie ze współuzależnieniem jest terapia. Jednak zarazem jest to również jeden z ostatnich kroków, który powinieneś podjąć. W końcu na samym początku musisz po prostu dostrzec problem. W takiej sytuacji odpowiedz sobie na jedno najważniejsze pytanie: Czy inne rodziny bądź osoby w związku zachowują się podobnie? Choć ciągłe porównywanie się nie jest dobre, to jednak czasem pozwala dostrzec najważniejsze różnice. Wtedy zaczniesz szukać powodów, które o nich zadecydowały. Pamiętaj tylko o tym, żeby nie obwiniać siebie za taką sytuację. W końcu współuzależnienie to naprawdę długotrwały proces, a zmiany, jakie zachodzą, często są stopniowe, więc jeszcze trudniej jest je zauważyć. Jeżeli nadal nie jesteś pewien, jaką podjąć decyzję — iść na terapię, czy nie — to zacznij czytać poradniki psychologiczne, które uzmysłowią Ci, gdzie jest największy problem. Wtedy na pewno znajdziesz siłę na walkę o swoją przyszłość.