Z przyjemnością informujemy o otwarciu nowego stacjonarnego obiektu
Ośrodka Psychoterapii Uzależnień “FOREST”
znajdującego się w Sępólnie Krajeńskim nad Jeziorem Sępoleńskim. 

 Ośrodek Terapii Uzależnień “FOREST” 
został stworzony w funkcjonującym w tym miejscu od wielu lat  Hotelu Jan, który wkomponował się swoją niebanalną architekturą w otaczający go przepiękny teren.

W ośrodku zatrudnieni są wykwalifikowani i doświadczeni psychoterapeuci, lekarze oraz pozostały personel medyczny.

Ośrodek posiada komfortowe 1- oraz 2-osobowe pokoje z łazienkami. Ponadto dysponujemy przepiękną przeszkloną przestrzenią wspólną, która zagospodarowana jest na sale terapeutyczne, sale rekreacyjne, stołówkę, bibliotekę oraz chillout room.

Poza autorską metodą terapeutyczną „Forest Point” oferujemy pełen zestaw atrakcji, w tym wycieczki krajoznawcze, jazdę konną, łowienie ryb oraz basen. Wierzymy, że pobyt spędzony w naszym ośrodku zagwarantuje uczestnikom psychoterapii powrót do pełnego, zadowalającego życia bez potrzeby wspomagania się substancjami psychoaktywnymi, czy też nałogowymi zachowaniami wpływającymi na pogorszenie jakości życia.

Daj sobie szansę! Jesteśmy tu dla Ciebie!
Bądź silniejszy niż Twoje najsilniejsze pragnienia!

Jak problemy z rówieśnikami wpływają na zdrowie psychiczne dziecka?

Jak problemy z rówieśnikami wpływają na zdrowie psychiczne dziecka?

Zdrowie psychiczne dziecka powinno być priorytetem dla każdego rodzica. Od niego zależy wiele czynników, takich jak ogólne samopoczucie dziecka, czy też jego rozwój. Dbanie o poczucie bezpieczeństwa, jak i komfort dziecka, to podstawa, aby uniknąć problemów w przyszłości. Przyczyn problemów ze zdrowiem psychicznym dziecka może być wiele. Jedną z nich są relacje z rówieśnikami. Jak problemy z rówieśnikami wpływają na zdrowie psychiczne dziecka? Odpowiedź można znaleźć poniżej!

Istota relacji dziecka z rówieśnikami

Niewiele osób zdaje sobie sprawę, jak relacje dziecka z jego rówieśnikami oddziałują na resztę sfer życiowych. Istota relacji z innymi dziećmi jest ogromna, bowiem wpływa to zarówno na zdrowie psychiczne dziecka, jak i jego ogólny rozwój. Błędem jest zamykanie dziecka w kręgu dorosłych i uniemożliwianie mu socjalizacji z rówieśnikami. Przyczynia się to do późniejszych problemów z socjalizacją, jak i odnalezieniem się w dorosłości. Konieczne jest zatem przyzwyczajanie dziecka od samego początku do towarzystwa innych maluchów, np. w parku, na placu zabaw, bądź w żłobku lub przedszkolu. Relacje z innymi dziećmi przyczyniają się także do rozwoju układu emocjonalnego. Dziecko zawiera pierwsze przyjaźnie, uczy się emocji, a także zdrowego nawiązywania kontaktów międzyludzkich. Zbyt późna socjalizacja dziecka z rówieśnikami skutkować może różnego rodzaju zaburzeniami, dlatego warto dbać o to, aby dziecko posiadało inne relacje niż te z dorosłymi.

Każdy rodzic chce dla swojego dziecka jak najlepiej, normalna zatem jest chęć, aby nie otaczało się ono rówieśnikami, z którymi nie ma dobrego kontaktu i wspólnego języka. Choć wydawać by się mogło, że posiadanie wokół siebie wyłącznie przyjaciół oznacza nieskończone szczęście, jest to mylne założenie. Ma to także ogromny wpływ na socjalizację dziecka i jego późniejsze dostosowanie się do dorosłości. Dorosłe życie bywa bardziej skomplikowane, konieczne jest zatem nabycie umiejętności rozwiązywania konfliktów, czy też odnalezienia się w sytuacjach stresowych.

Przyczyny problemów dziecka z rówieśnikami

Choć nawiązywanie relacji międzyludzkich potrafi być trudne dla wszystkich, szczególnie ważne jest dbanie o kontakty dziecka z rówieśnikami. Pojawić się mogą one z różnych powodów, dlatego warto znaleźć źródło problemu, aby móc go zrozumieć, jak i znaleźć rozwiązanie dla niego. Do najczęściej występujących przyczyn można zaliczyć:

  • niskie poczucie wartości dziecka;
  • zbyt wysokie mniemanie o sobie;
  • problemy z przeszłości dotyczące innych dzieci;
  • strach przed odrzuceniem;
  • nieumiejętność zrozumienia środowiska innego niż domowe;
  • dłuższy brak kontaktu z innymi dziećmi.

Odrzucenie dziecka przez rówieśników

Relacje międzyludzkie potrafią być skomplikowane dla każdego, w tym także dla dzieci. Nie powinien nikogo zatem dziwić fakt, że problemy na tym podłożu mogą nieść ze sobą ogrom negatywnych następstw. Przekładają się one na późniejsze dorastanie, czy też dorosłość. Problemy z rówieśnikami mają ogromny wpływ na zdrowie psychiczne dziecka. Dlatego nie warto ich zlekceważyć, ponieważ mogą powodować one różnego rodzaju zaburzenia psychiczne.

Dość często można spotkać się ze zjawiskiem, które jest szczególnie niebezpieczne dla każdego dziecka. Odrzucenie przez inne dzieci, tzw. zostanie kozłem ofiarnym, niesie ze sobą ogrom negatywnych skutków. Powodować to może nie tylko zaburzenia psychiczne, lecz mieć także wpływ na zdrowie i życie dziecka. Dziecko, które nie nawiązuje bliskich relacji, czy też nie radzi sobie w kontaktach z innymi, może zacząć myśleć, iż nie zasługuje na przyjaźń. W organizmie dziecka narastają także negatywne emocje, które przełożenie mają na inne aspekty życiowe. Wzrasta uczucie gniewu, żalu i smutku, występują problemy z koncentracją i pamięcią, a co za tym idzie – dziecko zaczyna mieć problemy z nauką. Odrzucone dzieci nie czują się pewnie, a poczucie osamotnienia nie znika wraz ze zmianą etapu życiowego. Problemy, które występują we wczesnych etapach życia dziecka, prowadzić mogą do różnego rodzaju chorób, takich jak:

  • depresja;
  • uzależnienie;
  • nadwaga;
  • infekcje;
  • różnego rodzaju choroby układu krwionośnego.

Jak pomóc dziecku, które ma problemy z rówieśnikami?

Najważniejszą kwestią niesienia pomocy własnemu dziecku, jest znalezienie źródła jego problemów. Jeśli dotyczy ono kontaktów z innymi rówieśnikami, konieczna jest świadomość, z jakiej przyczyny nastąpiły. Warto też zakorzenić w nim zachowania, które pomogą uniknąć mu tego typu trudności. Zadaniem rodzica jest nauczenie dziecka szacunku do innych osób. Konieczne jest poświęcanie mu odpowiedniej ilości uwagi, jak również przystosowywanie go do zabawy i pracy w grupie. Problemy z rówieśnikami mają ogromny wpływ na zdrowie psychiczne dziecka, niestety czasami negatywne skutki zakorzenią się tak głęboko, że konieczna jest terapia dla młodzieży bądź dzieci. Relacje z innymi dziećmi mają za zadanie przystosować go do późniejszego, dorosłego życia. Dlatego niezwykle ważne jest dbanie o jego potrzeby i reagowanie na sytuacje, które mogą przyczyniać się do trudności w życiu codziennym.

Depresja – niezbędne informacje i jak sobie z nią radzić.

Depresja – niezbędne informacje i jak sobie z nią radzić.

Obecne czasy to ciągła gonitwa po lepsze jutro. Dla wielu osób wiąże się to nie tylko z ogromną ilością stresu, lecz także z brakiem czasu i poczuciem osamotnienia. Skutki takiego trybu życia mogą okazać się tragiczne dla każdego. Zjawisko to sprzyja występowaniu zaburzeń psychicznych, do których można zaliczyć depresję. Chorują na nią zarówno dzieci, jak i osoby starsze, a niebezpieczeństwo, jakie ze sobą niesie, jest ogromne. W tym poradniku dowiesz się czym jest depresja, a także znajdziesz wskazówki, jak sobie z nią radzić.

Czym jest depresja?

Depresją nazywa się zespół zaburzeń nastroju, który może przynieść tragiczne skutki w życiu chorego. Jest to stan, z jakim borykać się może każdy, niezależnie od wieku. Osoby chorujące na depresję kojarzone są ze smutkiem, choć jest to mylne założenie. Smutek jest jednym z objawów, który występuje najczęściej, niemniej jednak nie pojawia się zawsze. Symptomy, które mogą wskazywać na występowanie zaburzenia, to:

  • obniżony nastrój;
  • apatia;
  • chroniczne pogorszenie samopoczucia;
  • zanik radości;
  • zaburzenia snu;
  • zaburzenia apetytu;
  • porzucenie zainteresowań;
  • pogorszenie pamięci;
  • zaburzenia koncentracji;
  • niskie poczucie własnej wartości;
  • myśli samobójcze.

Pogorszenie nastroju miewa każdy, bowiem naturalnym stanem rzeczy w życiu człowieka są przykre sytuacje, bądź emocjonujące momenty, z którymi ciężko jest sobie poradzić. Jeśli jednak powyższe objawy występują u Ciebie od dłuższego czasu, warto skorzystać z pomocy specjalisty, a także poznać możliwe sposoby radzenia sobie z depresją.

Jak radzić sobie z depresją?

Objawy sugerujące depresję są pierwszym alarmem organizmu, aby udać się po pomoc i móc z niej skorzystać. Warto znać możliwości, które mogą pomóc zarówno Tobie, jak i Twoim bliskim w walce z depresją.

Po pierwsze – diagnoza!

Jeśli występują u Ciebie objawy, które mogą sugerować zaburzenie, jakim jest depresja, niezbędna jest wizyta u specjalisty. Osoby, które zmagają się z chorobą, mogą nie zdawać sobie sprawy z istoty zagrożenia, jakie ze sobą niesie. Odczuwają niechęć do życia, a co za tym idzie – przestaje im zależeć na własnym zdrowiu, przez co mogą odrzucać myśli o wizycie u lekarza. W walce z chorobą niezwykle istotne jest wsparcie bliskich, dlatego należy zwracać uwagę na niepokojące sygnały w zachowaniu któregokolwiek z nich. Rozmowa z kompetentnym specjalistą może zapewnić odpowiednią farmakoterapię, a także skierowanie na psychoterapię dopasowaną do potrzeb chorego.

W zdrowym ciele zdrowy duch

Nie od dziś wiadomo, że aktywność fizyczna ma ogromny wpływ na zdrowie, jak i samopoczucie każdego człowieka. Depresja jest chorobą, która polega na zaniechaniu aktywności, co pogłębia uczucie smutku, żalu, czy też złości. Jest to zbliżone do błędnego koła, lecz możliwe jest znalezienie rozwiązania. Jednym z nich jest wprowadzenie do życia jakiejkolwiek aktywności fizycznej poprzez metodę stawiania małych kroczków. Zadaniem jest wyrobienie w sobie rutyny, do której będzie się z chęcią wracało. Aktywność fizyczna zwiększa poczucie własnej wartości, a także ma wpływ na psychikę – pobudza endorfiny, które odpowiadają za uczucie szczęścia. Spacery, jazda na rowerze, rolkach, czy też różnego rodzaju treningi są czynnościami, które pomagają choremu wyrobić w sobie nawyk stałego wykonywania jakiejkolwiek czynności. Pomaga to w walce z chorobą, a także motywuje do dalszego działania.

Pozwól sobie czuć i uwolnij swoje myśli

Zaburzenia psychiczne mogą dotknąć każdego. W przypadku depresji mowa tu o izolacji społecznej bądź chronicznym udawaniu, że wszystko jest w porządku. Nieumiejętność mówienia o swoich problemach i uczuciach jest dość powszechna, dlatego pomocnym rozwiązaniem może być prowadzenie dziennika. Spisywanie swoich myśli i uczuć, które towarzyszą zarówno podczas dobrych, jak i złych momentów, pomaga uporać się z nimi, a także je uporządkować. Jest to przydatne w przypadku psychoterapii, a także w życiu codziennym. Zapisując swoje codzienne rozterki, wyrabiasz w sobie nawyk, do którego być może będziesz wracać codziennie. Dzięki prowadzeniu dziennika możesz dostrzec powtarzające się schematy, czy też sytuacje, które wpłynęły na to, że samopoczucie znacznie się pogorszyło.

Nie zapominaj o sobie!

W przypadku depresji znacznie obniża się poczucie własnej wartości. Właśnie w takich momentach szczególnie ważne jest zadbanie o swoje potrzeby. Nie zaszkodzi pomyśleć o sobie. Czasem wystarczy zająć się własnymi marzeniami. Nie trzeba spełniać od razu największych pragnień, czasem wystarczą małe rzeczy, które sprawią, że Twój nastrój się poprawi.

Depresja jest niebezpiecznym zaburzeniem, którego nie wolno lekceważyć. W przypadku wystąpienia objawów u siebie lub u kogoś bliskiego warto reagować i zaoferować odpowiednie wsparcie. Niezbędna jest wizyta u specjalisty, który dobierze odpowiednie leczenie do potrzeb chorego. W walce z depresją konieczna jest świadomość, jak bardzo potrafi być niebezpieczna. W takich momentach potrzebna jest pomoc bliskich i świadomość, że są instytucje, które pomagają uporać się z zaburzeniem

Wszystko co powinieneś wiedzieć o osobach wysoko wrażliwych.

Wszystko co powinieneś wiedzieć o osobach wysoko wrażliwych.

Z terminem “osób wysoko wrażliwych” można spotkać się od niedawna. Każdy powinien zdawać sobie sprawę z tego, że wrażliwość potrafi być nieco większa u niektórych. Prawda jest taka, że z osobami wysoko wrażliwymi spotyka się każdy na swojej drodze życiowej. Osoby te odczuwają emocje dotkliwiej niż inni, przez co wykazują zachowania, które mogą wydawać się dla niektórych niezrozumiałe. Jak objawia się wysoko wrażliwość?  Poniżej znajdziesz wszystko, co powinieneś wiedzieć o osobach wysoko wrażliwych.

Kim są osoby wysoko wrażliwe?

Osoby, które wykazują wysoką wrażliwość, charakteryzują się zwiększoną od innych emocjonalnością. Dość często spotykają się z niezrozumieniem, a także brakiem akceptacji wobec swoich zachowań, mimo że nie mają one na nie wpływu. Za emocje, a także konkretną wrażliwość odpowiada poziom pobudzenia układu nerwowego. W praktyce oznacza to, że takie osoby odbierają świat w zupełnie inny sposób. Każda z emocji, którą odczuwają, jest bardziej dotkliwa niż u innych.

Wysoko wrażliwość to nie słabość!

Mimo że zwiększone odczuwanie emocji uznawane może być przez niektórych jako słabość, jest to mit, który należy obalić. Wysoko wrażliwość nie ma nic wspólnego ze słabością, wręcz przeciwnie – osoby te muszą mierzyć się z wieloma czynnikami, które mogą być dla nich trudne, a mimo to próbują dopasować się do otoczenia. Przez swoje emocje doświadczać mogą niechęci od innych osób, które wykazują się mniejszą wrażliwością, bowiem ci po prostu ich nie rozumieją. Dla osoby, która nie ma żadnych problemów z emocjami, może wydawać się niezrozumiały ten fakt. Mniej wrażliwi nie potrafią zrozumieć istoty problemu, z jakim zmagasz się Ty, bądź Twoi bliscy, dlatego warto znaleźć rozwiązanie i spróbować rozmowy, w której spokojnie wyjaśnisz swoje odczucia. Zamykanie się na innych tylko dlatego, że ktoś nie rozumie Twoich emocji, nie przyniesie nic dobrego, bowiem nie uzyska się w ten sposób zrozumienia, które jest tak bardzo potrzebne.

Cechy osób wysoko wrażliwych

Główną cechą osób, które wykazują się większą wrażliwością, jest intensywna odczuwalność bodźców, które płyną z otoczenia. W praktyce oznacza to zwiększone odczuwanie emocji, a co za tym idzie – bardziej natężoną wrażliwość wobec różnego rodzaju sytuacji, a także relacji międzyludzkich. Cechy, które mogą wskazywać na wysoko wrażliwość, to:

  • irytacja spowodowana hałasem;
  • dyskomfort przebywania w tłumie;
  • trudności z maskowaniem emocji;
  • nieumiejętność przystosowania się do sytuacji;
  • posiadanie miejsc, które uznawane są za kryjówkę przed światem;
  • nieumiejętność radzenia sobie z jakąkolwiek krytyką;
  • większe zrozumienie wobec emocji innych osób;
  • nieumiejętność odnalezienia się w konfliktach;
  • zwiększona intensywność emocjonalności;
  • rozdrażnienie bądź smutek z powodu błahych rzeczy;
  • strach przed odrzuceniem;
  • nieumiejętność radzenia sobie z porażką;
  • zwiększona kreatywność;
  • dłuższy czas podejmowania różnego rodzaju decyzji;
  • praca w samotności;
  • ciągłe porównywanie się z innymi;
  • zaburzenia snu.

Wyżej wymienione cechy mogą wskazywać na bardziej natężoną wrażliwość, jednak najważniejszym aspektem są emocje, które są odczuwane nad wyraz.

Wysoko wrażliwość nie jest chorobą!

Hiperwrażliwość nie zalicza się do zaburzeń psychicznych, czy też innych chorób. Może być przypadłością każdego, niezależnie od wieku, czy też płci. Osoby odczuwające emocje mocniej dość często czują się wyobcowane, a także niezrozumiane. Prowadzi to do frustracji, poczucia żalu, nastrojów depresyjnych, a nawet do myśli samobójczych. Nie oznacza to jednak żadnej choroby, mimo że niezrozumienie wysoko wrażliwości może prowadzić do zaburzeń psychicznych. Warto zatem wiedzieć, jak radzić sobie z natłokiem emocji, czy też zwiększoną wrażliwością, aby pozbyć się poczucia osamotnienia, czy też wykluczenia ze świata. W kryzysowych sytuacjach warto zastanowić się nad terapią – rozmowa z inną osobą często nakierowuje nas na inne spojrzenie na świat.

Jak radzić sobie z hiperwrażliwością?

Mimo że wysoko wrażliwość nie jest zaburzeniem psychicznym, może być ciężka dla osób, które jej nie rozumieją. Nie warto blokować w sobie emocji, nawet jeśli wymaga tego otoczenie, bowiem może to prowadzić do tragicznych skutków. Koniecznością jest zrozumienie własnych potrzeb, jak i pozwolenie sobie na emocje, których do tej pory się unikało. Poznanie schematów własnych zachowań to podstawa, aby osiągnąć spokój ducha, jakiego się pragnie. Nie zaszkodzi także znalezienie ukojenia w czynnościach, które działają uspokajająco i są wyciszające. Można zaliczyć do nich słuchanie spokojnej muzyki, rękodzieło, malarstwo, pisanie, czy też czytanie. Znalezienie dla siebie czasu, który pozwoli zebrać myśli, a następnie je poukładać, może być pomocne. Szczególnie wtedy, gdy Ty, bądź ktoś z Twoich bliskich nie radzi sobie z hiperwrażliwością.

Każdy z nas ma w swoim otoczeniu osobę, która wykazuje większą wrażliwość do świata niż inni. Nie oznacza to żadnego zaburzenia, bądź choroby. Jest to zwiększona emocjonalność, a także nieumiejętność poradzenia sobie z ogromną ilością bodźców. Niemożliwość zrozumienia własnych emocji prowadzić może do poczucia osamotnienia, a także izolacji. Te natomiast mogą przynieść tragiczne skutki w przyszłości, dlatego warto dbać o własne zdrowie i nie karcić siebie za emocje, które są czymś normalnym.

Czy zakupoholizm też jest uzależnieniem?

Czy zakupoholizm też jest uzależnieniem?

Jak wiadomo, mało kto nie przepada za zakupami. Sprawienie sobie, bądź bliskim nowej rzeczy przynosi ogrom pozytywnych emocji, a także poprawia nastrój. Ten mały wystrzał endorfin, które są niekiedy nad wyraz potrzebne, może okazać się tragiczny w skutkach. Coraz częstsze wybieranie się na zakupy staje się codziennością, bez której w pewnym momencie, można nie wyobrażać sobie reszty życia. Zjawisko to nazywane jest zakupoholizmem i jest bardzo niebezpieczne ze względu na wiele czynników. W poniższym artykule odpowiemy na pytanie, czy zakupoholizm też jest uzależnieniem?

Czym jest zakupoholizm?

Ciągłe promocje i wyprzedaże na witrynach sklepowych kuszą, a każdy choć raz doznał uczucia spełnienia, jakie pojawia się po zakupie nowego produktu. Jest to przyjemność, która może przerodzić się w syndrom zwany zakupoholizmem. Jest to choroba polegająca na kompulsywnym robieniu zakupów. Wynika ona zarówno z chęci, jak i potrzeby nabywania nowych produktów. Czy zakupoholizm też jest uzależnieniem? Na to pytanie nie można odpowiedzieć inaczej niż twierdząco, bowiem człowiek jest w stanie uzależnić się od wszystkiego. Z czynności, która sprawiała przyjemność, przeradza się to w nałóg, jakiego ciężko się jest pozbyć. Szczególnie niebezpieczne jest dla osób, które znajdują się na rozdrożu życiowym, bądź borykają się z dużym stresem lub różnorodnego zaburzeniami na podłożu psychicznym.

Objawy zakupoholizmu

Nie wszyscy kupujący to zakupoholicy. Wykonywanie czynności, jaką jest robienie zakupów, jest niezbędne do realizowania podstawowych potrzeb życiowych. Nie jesteśmy w stanie przetrwać bez jedzenia, picia, czy też ubrań, które zapewnią nam odpowiednie ciepło. Z tego względu zakupy robi każdy, lecz nie każdy jest od tego uzależniony. Najczęściej stosuje się różnego rodzaju metody, które pozwalają rozsądnie dysponować budżetem. Należą do nich listy zakupów, planowanie wydatków, czy też rozsądne podchodzenie do nabywania nowych rzeczy. Z odmiennym zachowaniem można spotkać się u osoby, która jest uzależniona od zakupów. Z zakupoholizmem utożsamiać się mogą osoby, które wykazują różnego rodzaju zachowania, takie jak:

  • poświęcanie się bez reszty zakupom;
  • spędzanie znacznej ilości czasu na robieniu zakupów;
  • kompulsywne myślenie na temat kupowania;
  • nabywanie nowych, niepotrzebnych rzeczy;
  • problemy finansowe spowodowane przez nadmierną ilość zakupów;
  • narastający stres i wyrzuty sumienia związane z ogromnymi wydatkami;
  • zapożyczanie się u bliskich, popadanie w długi;
  • niemożliwość rezygnacji z jakiegokolwiek zakupu.

Zakupoholicy wykazują zachowania typowe dla uzależnionych i popadają przy tym w tzw. syndrom oszusta. Polega on na ukrywaniu nowych produktów, bądź na zaniżaniu cen zakupu tychże artykułów, a także na okłamywaniu samego siebie, że problem nie istnieje. Zakupoholicy szukają usprawiedliwień i wymówek dla swoich zakupów. Każdy sukces, czy też porażkę świętują w jeden sposób – robią zakupy. Jeśli takowych wydarzeń nie posiadają, szukają innego powodu, przez który mogliby popaść w zakupowy szał.

Przyczyny zakupoholizmu

Przyczyn choroby, jaką jest zakupoholizm, może być wiele. Występuje ona na podłożu psychicznym. Uzależnienie od zakupu rozwija się powoli, etapowo. Z początku są to niewinne zakupy, które mają za zadanie być chwilową przyjemnością. Na rozwój nałogu wpłynąć może wszystko. Zależne jest to od czynników stresujących, które występują w życiu każdego człowieka. Uciekając od stresu, brnie się w czynności, które przynoszą ukojenie, nawet jeśli ma być ono chwilowe. Jest to błędne koło, z którego uzależniony nie zdaje sobie sprawy, ponieważ nie dostrzega negatywnych skutków, jakie niesie ze sobą kompulsywne robienie zakupów. Zakupoholik jest w stanie wydać wszystkie swoje zasoby finansowe, aby móc dokonać jakiegokolwiek zakupu, jest w stanie także popaść z tego powodu w długi. Nie ogranicza to jednak wykonywania tejże czynności, wręcz przeciwnie – szuka kolejnych sposobów, aby móc się całkowicie oddać się przyjemności. Robienie zakupów dla osoby uzależnionej od tej czynności, jest tym samym, czym butelka wódki dla alkoholika – spełnieniem wszystkich marzeń. Niezależnie od tego, jaką cenę za to pragnienie muszą zapłacić.

Jak leczyć zakupoholizm?

Pierwszym krokiem do leczenia zakupoholizmu, jest świadomość istnienia problemu. Uzależniony nie będzie mógł podjąć walki, jeśli nie zda sobie sprawy z istoty tego, jakie niebezpieczeństwo niesie ze sobą choroba. Niezależnie od przyczyn, jakie występują, konieczna jest psychoterapia dla uzależnionego, która pomoże mu w walce z zaburzeniem. Wizyta u specjalisty to początek trudnej drogi, jaką musi przebyć chory. Jest to jednak walka, którą można wygrać w każdym momencie. Niezbędna jest także zmiana nawyków życiowych i ograniczenie zakupów do minimum. Zakupoholizmu nie da się całkiem wyleczyć tak, jak każdego uzależnienia. Walczy się z nim przez całe swoje życie i stosuje konkretne środki mające na celu wytrwanie w trzeźwości. Istnieją grupy wsparcia, takie jak Anonimowi Zakupoholicy, które niosą pomoc uzależnionym na całym świecie.

Jak aktualna sytuacja światowa wpłynęła na zdrowie psychiczne?

Jak aktualna sytuacja światowa wpłynęła na zdrowie psychiczne?

Jeszcze dwa lata temu nikt nie brał pod uwagę możliwości wywrócenia świata do góry nogami. Rezultaty okazały się jednak inne, przez co ludzkość musi mierzyć się z nową, nieznaną i zarazem straszną rzeczywistością. Miliony ludzi zostało zamkniętych w domach, a kilkutygodniowe obostrzenia przerodziły się w trudną walkę, która prowadzona jest dotychczas. Panujący obecnie wirus zbiera swe żniwa w postaci ludzkich żyć, nie zwalniając tempa nawet na moment. Ogromne zmiany, jakie zaszły przez cały ten okres mają wpływ także na psychikę człowieka. Jak pandemia wpłynęła na zdrowie psychiczne? Postaramy się odpowiedzieć na to pytanie!

Nieznane budzi strach

Nie od dziś wiadomo, jak wiele osób zmaga się z problemami, które występują na podłożu psychicznym. Depresja jest chorobą, o której coraz więcej się mówi, a także słyszy. Może dotknąć każdego człowieka, niezależnie od jego wieku, czy też sytuacji życiowej, w której się aktualnie znajduje. Sytuacja, z jaką musi się aktualnie mierzyć cały świat, ma ogromny wpływ na zdrowie psychiczne ludzi. Głównym tego powodem jest przede wszystkim strach przed nieznanym. Do tej pory rzeczywistość wyglądała zupełnie inaczej, a życie tętniło, jakby nie zamierzało zwalniać nawet na moment. Aktualna sytuacja światowa uświadomiła każdemu, jak kruche potrafi być ludzkie życie, w szczególności, kiedy pomoc może nie nadejść znikąd. Nieznany wcześniej nikomu wirus zmusił świat do długiego postoju, którego skutki są tragiczne dla każdego. Niedowierzanie, iż wirus jest tak niebezpieczny, miesza się z lękiem, oraz paniką innych.

Kwarantanna i ciągłe zmiany

Sytuacja pandemiczna nie sprzyja zdrowiu psychicznemu. Zmiany, jakie przyniósł ze sobą wirus, dotknęły każdego. Panika, jaka wybuchła, nie powinna nikogo dziwić, bowiem każdy boi się o swoje, jak i swoich bliskich zdrowie. Strach budzi także niepewność co do przyszłości. Służby zdrowia mają ogromny problem z poradzeniem sobie. Nic więc dziwnego, iż wiele państw zdecydowało się na narodową kwarantannę. Konieczność zamknięcia się w domu, a także odizolowania się od innych, była dla ludzi czymś, na co nie byli w żaden sposób przygotowani. Konieczność zastosowania kwarantanny przyniosła tragiczne skutki. Wiele zakładów pracy musiało zostać zamkniętych, a co za tym idzie – ludzie stracili to, co dotychczas posiadali. Tak ogromne zmiany nie mogą nie zostawić śladu na psychice.

Zdrowie psychiczne w pandemii

Dbanie o własną psychikę jest niezwykle istotne w życiu codziennym. Wybuch pandemii ma ogromny na to wpływ. Służby zdrowia musiały zmienić zasady przyjmowania pacjentów, a możliwość zakażenia jest nieraz zbyt wysoka, by pacjent mógł otrzymać niezbędną mu pomoc. Na całym świecie ludzie borykają się z następstwami, jakie przyniósł ze sobą wirus, dlatego niezbędna jest większa świadomość w temacie zaburzeń psychicznych. Wirus jest szczególnie niebezpieczny dla osób starszych. Seniorzy narażeni są także na większe ryzyko występowania zaburzeń psychicznych ze względu na swój podeszły wiek. Nie sprzyja to rozwojowi pandemii, bowiem mogą mieć oni trudność ze zrozumieniem istoty problemu, a także z przystosowaniem się do obecnej sytuacji. Niestosowanie się do obostrzeń, czy też zaleceń wydanych przez Światową Organizację Zdrowia skutkować może zakażeniem się, które prowadzi nawet do śmierci.

Świadomość ludzka to podstawa!

Zaburzenia natury psychicznej to dość spory problem, z którym boryka się wiele osób. Aktualna sytuacja światowa ma na to ogromny wpływ ze względu na strach, jaki ze sobą niesie. Nie pomaga także słaba sytuacja na rynku pracy, czy też niemożliwość zobaczenia się z bliskimi. Świadomość ludzka na temat tego, jak niebezpieczne dla zdrowia mogą być zaburzenia psychiczne, wywołane wybuchem pandemii, jest niezwykle mała. Warto dbać o własne zdrowie, jak i zdrowie swoich bliskich, w szczególności, jeśli występują jakieś niepokojące objawy. Obecność osób, od których otrzymuje się należyte wsparcie jest konieczna, tym bardziej kiedy wzrasta ciągle problem z wizytami u specjalistów. Sytuacja w służbie zdrowia jest na tyle tragiczna, że na wizytę do psychoterapeuty lub psychiatry, pacjent może oczekiwać nawet do kilku miesięcy.

Obserwowanie zmian, które zaszły od czasu wybuchu pandemii nie należy do najprzyjemniejszych czynności. Codziennie cały świat zmaga się z wirusem, który swe żniwa zbiera wśród młodych, jak i starszych ludzi. Pandemia wpłynęła na zdrowie psychiczne w negatywny sposób, niosąc ze sobą strach przed chorobą, możliwość utraty bliskich, czy też stratę dotychczasowego życia. Choć wywrócił cały świat do góry nogami, nie można się poddawać i warto walczyć zarówno o swoje zdrowie psychiczne, jak i swoich bliskich. Bez takich uczuć, jak nadzieja, powrót do normalności może okazać się dłuższy, niż byśmy tego wszyscy chcieli. Należy pamiętać, aby stosować się do panujących obecnie obostrzeń, a także zaleceń lekarskich.

Jak odległość wpływa na związek?

Jak odległość wpływa na związek?

W dzisiejszych czasach coraz więcej par decyduje się na związek na odległość. Jest to spowodowane wieloma czynnikami, takimi jak studia, praca, czy też inne obowiązki. Relacje międzyludzkie nie są łatwym zagadnieniem, w szczególności, jeśli mowa jest o relacji, w której bliskość wygląda zupełnie inaczej. Jak odległość wpływa na związek? To pytanie zadać może wiele par, bowiem coraz więcej z nich decyduje się na tego typu relację.

Czym są związki na odległość?

Związkiem na odległość nazywa się relację, w której partnerzy nie mają możliwości wspólnego przebywania, czy też zamieszkania ze sobą. Jest to zupełnie inny model związku, niż klasyczny, w którym dwoje osób ma możliwość spędzania ze sobą czasu, a także dzielenia się chwilami. W dzisiejszych czasach wielkim ułatwieniem dla tego typu relacji, są prężnie rozwijające się social media, a także aplikacje, dzięki którym komunikacja nie jest tak utrudniona, jak kiedyś.

Odległość, a związek

Decydując się na związek na odległość, dość często może się pojawić uczucie niepewności. Spowodowane jest to wieloma czynnikami, a jednym z nich jest niewiedza dotycząca zależności między odległością, a relacją. Jak odległość wpływa na związek? Może wpływać zarówno pozytywnie, jak i prowadzić do rozpadu związku. Wszystko zależne jest od dwojga ludzi, którzy muszą się nauczyć żyć w innej, zupełnie nowej rzeczywistości. Choć niekiedy dzielące kilometry potrafią być powodem rozstania, wiele osób postanawia walczyć o związek do samego końca. Dla niektórych par odległość jest swego rodzaju wyzwaniem, które pomaga im przetrwać na co dzień. Wizja spotkania partnera po tak długim czasie przebija wszelkie uczucia, które byłyby codziennością w normalnym związku.

Uczucia w związku na odległość

Relacje na odległość potrafią być przepełnione uczuciami, które spędzają sen z powiek partnerom. Są one jednak najważniejszą kwestią w przypadku związków na odległość. Jeśli pojawia się więcej tych negatywnych, a znikają pozytywne, może dojść do rozstania. Należy pamiętać, że miłość to silne uczucie, które potrafi wiele przetrwać. Istnieją związki na odległość, w których partnerzy dają sobie świetnie radę, a uczucie nie gaśnie, mimo dzielących ich kilometrów. Niemożliwość częstego spotykania się nie zawsze oznacza koniec miłości i namiętności. Oczekiwanie na spotkanie z partnerem potrafi być ekscytujące, jeśli para dba o to, aby pielęgnować uczucie na co dzień. Dla niektórych odległość jest świetnym rozwiązaniem na udany związek, bowiem jest czas na tęsknotę, a rutyna nie ma możliwości zakradnięcia się do codziennego życia. Dla takich par możliwość spotkania się, jest czymś w rodzaju prezentu, na który oczekiwali przez długi czas.

Tęsknota i zazdrość

Tęsknota za kimś, kogo nie może się zobaczyć przez długi czas, potrafi być doskwierająca i bolesna. Równie silne potrafi być uczucie zazdrości, które pojawia się wraz z niepewnością. Jest to normalne, w szczególności, jeśli któryś z partnerów ma problem z poczuciem własnej wartości. Każdemu człowiekowi może być ciężko w takiej relacji, ponieważ tęsknota potrafi być bardzo wyniszczająca. Uczucie to potęguje się w momentach, które uważane są za trudne. Nie można wtedy liczyć na fizyczne wsparcie partnera, a także na bliskość, której się potrzebuje. Tak, jak w normalnych związkach, w relacjach na odległość, nie może zabraknąć zaufania. Bez niego ciężko o spokój i pewność, że przetrwa się każdą rozłąkę. Osaczanie partnera nie prowadzi do niczego dobrego, bowiem może doprowadzić to do zupełnie odwrotnego skutku. Osaczony partner zaczyna się odsuwać, ponieważ przestaje czuć się bezpiecznie w tej relacji. Jeśli jedna ze stron przestaje ufać, coraz częściej dochodzi do kłótni, które prowadzą do rozstania. W takiej sytuacji warto zastanowić się nad terapią dla par.

Komunikacja to podstawa!

Choć odległość potrafi być ogromną przeszkodą dla związku, istnieją jednak metody, dzięki którym można pomóc sobie przetrwać ten czas. W dobie internetu nie trudno o środki, które pozwalają na komunikację z każdego zakątka świata, dzięki czemu partnerzy mogą być ze sobą w stałym kontakcie. Ogromną zaletą prężnie rozwijającej się technologii jest możliwość przeprowadzania wideorozmów, które pozwalają zobaczyć bliską osobę. Regularne rozmowy to nie wszystko, ponieważ nie można zapominać o podstawowych czynnościach, takich jak okazywanie czułości. W związkach na odległość może wydawać się to niemożliwe, jednak jest to mylne stwierdzenie. Czasem wystarczą drobne gesty, takie jak wysłanie kwiatów poprzez pocztę kwiatową, czy też miła wiadomość napisana z samego rana tylko po to, aby życzyć partnerowi miłego dnia.

Odległość może być dużym utrudnieniem dla każdego związku. Nie oznacza to jednak rychłego rozstania. Wiele par potrafi wytrwać w relacji na odległość przez długie lata. Choć uczucie miłości potrafi być ogromne, nie zbuduje się związku bez zaufania. Jest ono szczególnie ważne w relacjach tego typu, ponieważ nie ma się możliwości spędzania takiej ilości czasu z partnerem, jak w normalnych związkach. Odległość nie musi być przeszkodą, jeśli oboje z partnerów pielęgnują swoje uczucia i dbają o to, aby związek przetrwał każdą rozłąkę.

Subskrybuj i bądź na bieżąco!

Zostaw nam swój email. Obiecujemy strzec go solidnie. Pamiętaj, że zawsze możesz się wypisać. To przecież nie jest Korea Północna! 🙂